บทที่ 90
ทุกคนในห้องโถงต่างมีสีหน้าที่แตกต่างกันไป
กวินท์พูดอย่างดูถูก: "ใช้รูปโฉมล่อลวงเขามาได้ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องชดใช้คืนไป"
พิมพ์ประภากระแอมเบาๆ "บางทีดร.ชาร์ลกับวรรณอาจจะเป็นแค่เพื่อนกันธรรมดาก็ได้นะคะ? ดร.ชาร์ลเป็นคนใจดี บางทีอาจจะถูกหลอก เลยช่วยอย่างเต็มที่แบบนี้"
"ระหว่างพวกเขาสองคน...คงไม่มีความสั...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1
2. บทที่ 2
3. บทที่ 3
4. บทที่ 4
5. บทที่ 5
6. บทที่ 6
7. บทที่ 7
8. บทที่ 8
9. บทที่ 9
10. บทที่ 10
11. บทที่ 11
12. บทที่ 12
13. บทที่ 13
14. บทที่ 14
15. บทที่ 15
16. บทที่ 16
17. บทที่ 17
18. บทที่ 18
19. บทที่ 19
20. บทที่ 20
21. บทที่ 21
22. บทที่ 22
23. บทที่ 23
24. บทที่ 24
25. บทที่ 25
26. บทที่ 26
27. บทที่ 27
28. บทที่ 28
29. บทที่ 29
30. บทที่ 30
31. บทที่ 31
32. บทที่ 32
33. บทที่ 33
34. บทที่ 34
35. บทที่ 35
36. บทที่ 36
37. บทที่ 37
38. บทที่ 38
39. บทที่ 39
40. บทที่ 40
41. บทที่ 41
42. บทที่ 42
43. บทที่ 43
44. บทที่ 44
45. บทที่ 45
46. บทที่ 46
47. บทที่ 47
48. บทที่ 48
49. บทที่ 49
50. บทที่ 50
51. บทที่ 51
52. บทที่ 52
53. บทที่ 53
54. บทที่ 54
55. บทที่ 55
56. บทที่ 56
57. บทที่ 57
58. บทที่ 58
59. บทที่ 59
60. บทที่ 60
61. บทที่ 61
62. บทที่ 62
63. บทที่ 63
64. บทที่ 64
65. บทที่ 65
66. บทที่ 66
67. บทที่ 67
68. บทที่ 68
69. บทที่ 69
70. บทที่ 70
71. บทที่ 71
72. บทที่ 72
73. บทที่ 73
74. บทที่ 74
75. บทที่ 75
76. บทที่ 76
77. บทที่ 77
78. บทที่ 78
79. บทที่ 79
80. บทที่ 80
81. บทที่ 81
82. บทที่ 82
83. บทที่ 83
84. บทที่ 84
85. บทที่ 85
86. บทที่ 86
87. บทที่ 87
88. บทที่ 88
89. บทที่ 89
90. บทที่ 90
91. บทที่ 91
92. บทที่ 92
ย่อ
ขยาย
